آيهء دوم : وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ « 1 » يعنى : « وآنها كه جهاد وسعى مىكنند در راه ما البتة هدايت مىكنيم ايشان را به راههاى خود وبدرستى كه خدا با نيكوكاران است » . علي بن إبراهيم از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : اين آية از براي آل محمد عليهم السّلام وشيعيان ايشان است « 2 » . وفرات از آن حضرت روايت نموده كه : اين آية در شأن ما أهل بيت نازل شده است « 3 » . آيهء سوم : أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ « 4 » يعنى : « آيا پس كسى كه هدايت مىكند مردم را بسوى حق سزاوارتر است كه متابعت كرده شود وأو را پيروى كنند ، يا كسى كه هدايت نمىيابد مگر آنكه هدايت كرده شود ؟ پس چه مىشود شما را چگونه حكم مىكنيد ؟ » . علي بن إبراهيم از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : آن كه هدايت مىكند مردم را به حق ، محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است ، وبعد از أو آل محمد عليهم السّلام ؛ وآن كه هدايت نمىيابد مگر آنكه هدايت كرده شود ، كسى است كه مخالفت أهل بيت كند بعد از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم « 5 » . وابن شهرآشوب از زيد بن علي روايت كرده است كه : اين آية در شأن أهل بيت عليهم السّلام نازل شده است « 6 » ؛ وسابقا بيان كرديم كه اين آية صريح است در امامت ائمهء ما عليهم السّلام ، زيرا كه به اتفاق هر يك از ايشان در هر عصري كه بوده‌اند از أهل عصر خود اعلم بوده‌اند خصوصا از آنها كه دعوى خلافت مىكرده‌اند . آيهء چهارم : وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ « 7 » يعنى : « وكيست

--> ( 1 ) . سورهء عنكبوت : 69 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 151 . ( 3 ) . تفسير فرات كوفي 320 . ( 4 ) . سورهء يونس : 35 . ( 5 ) . تفسير قمى 1 / 312 . ( 6 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 432 . ( 7 ) . سورهء قصص : 50 .